معلم الهام بخش؛ چگونه با عشق تدریس کنیم و نه اجبار

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی یک مدل آموزشی مبتنی بر نظریه خودتعیین گری بر انگیزه درونی دانش آموزان و شناسایی موانع سازمانی اجرای آن، به روش ترکیبی انجام شد. در فاز کیفی، با استفاده از تحلیل تم، سه چالش اصلی شامل نیاز به تغییر پارادایم تدریس، اهمیت درک نیازهای درونی دانش آموز (شایستگی، خودمختاری، ارتباط) و موانع ساختاری شناسایی شدند. در فاز کمی، مدل چهار عاملی پیشنهادی بر روی نمونه ای از دانش آموزان مورد آزمون قرار گرفت و نتایج تحلیل عاملی تاییدی (CFA) برازش مطلوب مدل را نشان داد (χ۲/df = ۲.۱۵). آزمون فرضیه اصلی تایید کرد که اجرای مداخله مبتنی بر مدل، منجر به افزایش معنادار انگیزه درونی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل گردید (t(۲۷۸) = ۴.۸۸, p < ۰.۰۰۱). با این حال، عدم تاثیر معنادار بر رضایت شغلی معلمان، بر لزوم توجه بیشتر به اصلاحات ساختاری تاکید دارد. در نهایت، این پژوهش مدل عملیاتی برای تسهیل یادگیری دانش آموزمحور ارائه می دهد، اما موفقیت نهایی آن را منوط به رفع موانع سازمانی می داند.

کلیدواژه ها:

انگیزه درونی ، نظریه خودتعیین گری ، تسهیل یادگیری ، نیازهای روان شناختی بنیادین ، موانع سازمانی