تاب آوری خانواده ها در شرایط بحرانی جنگی

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و بررسی مولفه های موثر بر تاب آوری خانواده ها در شرایط بحرانی ناشی از جنگ و تبیین سازوکارهای مقابله ای در مواجهه با این تنش ها بود. جنگ به عنوان یک پدیده مخرب، ساختار و عملکرد خانواده را با تهدیدهای جدی مواجه می کند؛ از این رو، درک عواملی که منجر به حفظ انسجام خانواده می شود، ضرورتی اساسی است. روش این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده که با تکیه بر چارچوب های نظری تاب آوری (از جمله مدل فرما والش) و بررسی پیشینه های تجربی تدوین شده است. یافته های پژوهش نشان داد که تاب آوری خانوادگی پدیده ای صرفا فردی نیست، بلکه فرایندی پویا و سیستماتیک است که تحت تاثیر متغیرهای کلیدی همچون حمایت اجتماعی، منابع اقتصادی، الگوهای ارتباطی موثر و نظام های اعتقادی قرار دارد. نتایج حاکی از آن است که برخورداری از شبکه های حمایتی قدرتمند و آموزش مهارت های مقابله ای کارآمد، می تواند به عنوان یک عامل محافظتی، اثرات مخرب بحران را تعدیل کرده و منجر به بازیابی عملکرد خانواده شود. در نهایت، پیشنهاد می شود که برنامه های مداخله ای با تمرکز بر تقویت پیوندهای اجتماعی و توانمندسازی اقتصادی خانواده های آسیب دیده طراحی و اجرا گردند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری خانواده ، بحران جنگ ، حمایت اجتماعی ، راهبردهای مقابله ای ، سلامت روان