تحلیل کیفی واپاشی تمایز محرکی در محیط های آموزشی: بازنمایی شرطی سازی کلاسیک فراگیر اضطراب شناختی در نظام ارزیابی تحصیلی

این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناختی هرمنوتیکی، به تحلیل واپاشی تمایز محرکی در محیط های آموزشی پرداخته و بازنمایی شرطی سازی کلاسیک فراگیر اضطراب شناختی را در نظام ارزیابی تحصیلی بررسی کرده است. جامعه پژوهش شامل فراگیران آموزشی در استان مازندران بود و نمونه گیری هدفمند تا دستیابی به اشباع نظری با ۲۰ شرکت کننده (۱۰ دانش آموز دبیرستانی و ۱۰ دانشجوی دانشگاهی) انجام گرفت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و با روش تحلیل تماتیک شش مرحله ای تحلیل شدند. یافته ها چهار تم اصلی را آشکار ساخت: شرطی سازی اولیه اضطراب در موقعیت های ارزیابی، واپاشی تمایز محرکی و تعمیم به محرک های خنثی، فراگیری اضطراب شناختی و تاثیر بر پردازش اطلاعات، و عوامل زمینه ای همراه با پیشنهادهای مقابله ای. نتایج نشان داد که نظام ارزیابی تحصیلی با فشارهای نمره محور و تکرار محرک های تنش زا، شرطی سازی کلاسیک را تقویت کرده و منجر به واپاشی تمایز محرکی و فراگیری پایدار اضطراب شناختی می گردد که عملکرد تحصیلی و سلامت روانی را مختل می کند. این پژوهش بر ضرورت مداخلات مبتنی بر تمایزسازی محرکی و بازنگری در رویکردهای ارزیابی تاکید دارد و پیشنهادهایی عملی برای برنامه های پیشگیری در محیط های آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

واپاشی تمایز محرکی ، شرطی سازی کلاسیک ، اضطراب شناختی ، نظام ارزیابی تحصیلی