بررسی رابطه بین مصرف رسانه ای و رضایت از زندگی

در جهان معاصر که تجربه های فردی و جمعی بیش از هر زمان دیگری در بستر رسانه ها شکل می گیرند، کیفیت مواجهه با این جریان اطلاعاتی و فرهنگی می تواند بازتابی عمیق بر احساس رضایت از زندگی در میان دانشجویان داشته باشد. از اینرو، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه مصرف رسانه ای و رضایت از زندگی در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی و از نوع هدف، کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه اردکان بود. نمونه ای به تعداد ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس جهت انجام پژوهش انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه مصرف رسانه ای و پرسشنامه رضایت از زندگی داینر و همکاران (۱۹۸۹) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون) استفاده شد. یافته ها نشان داد؛ بین مصرف رسانه ای و رضایت از زندگی در دانشجویان دانشگاه اردکان، رابطه منفی و معنی داری وجود دارد، بین رسانه داخلی و رضایت از زندگی در دانشجویان دانشگاه اردکان، رابطه منفی و معنی داری وجود دارد، بین رسانه خارجی و رضایت از زندگی در دانشجویان دانشگاه اردکان، رابطه منفی و معنی داری وجود دارد. با توجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت که مصرف افراطی رسانه با کاهش رضایت از زندگی دانشجویان همراه است. در پژوهش های آینده پیشنهاد می شود نقش عوامل فردی و شخصیتی مانند سبک های شخصیتی و خودکارآمدی در این رابطه بررسی شود.

کلیدواژه ها:

مصرف رسانه ای ، رضایت از زندگی ، دانشجویان