بررسی رابطه تعارض والد-نوجوان و افت تحصیلی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین تعارضات والد و نوجوان با افت تحصیلی در دانش آموزان(اعم از دختر و پسر) دوره متوسطه دوم بود. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع دبیرستان در استان یزد می باشد. نمونه ای به حجم ۱۰۰ از نفر آنها به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها، از ابزار پرسشنامه استفاده شده است با تمرکز بر ابعاد مرتبط با عملکرد تحصیلی تحلیل شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که بین تعارضات نوجوان با والدین و افت تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر، افزایش تعارض در روابط والد-نوجوان با کاهش عملکرد تحصیلی و افت آموزشی همراه است. علاوه بر این، نتایج حاکی از آن بود که تعارضات خانوادگی بر مولفه های شناختی و انگیزشی تاثیر منفی گذاشته و توانایی دانش آموز در مدیریت تکالیف و چالش های تحصیلی را کاهش می دهد. با توجه به یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که تعارضات والد و نوجوان می تواند به عنوان یک عامل خطر در بروز افت تحصیلی عمل کند. لذا طراحی مداخلات خانوادگی و روان شناختی با هدف کاهش تعارض و بهبود کیفیت روابط والد-نوجوان در جهت پیشگیری از افت تحصیلی و ارتقای عملکرد آموزشی دانش آموزان پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

تعارض والد-نوجوان ، افت تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه دوم ، عملکرد تحصیلی ، روابط خانوادگی