بهزیستی روان شناختی در محیط های آموزشی: نقش عوامل فردی، سازمانی و تکنولوژیکی در ارتقای سلامت روان و عملکرد تحصیلی

سلامت روان دانش آموزان و دانشجویان یکی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی و سلامت عمومی در جامعه معاصر است و پژوهش ها شیوع بالای استرس، اضطراب و افسردگی را در میان این گروه نشان داده اند که می تواند به افت عملکرد تحصیلی منجر شود. این وضعیت، ضرورت بررسی عمیق تر تعیین کننده های بهزیستی روان شناختی در محیط های آموزشی را برجسته می کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی جامع نقش عوامل فردی، سازمانی و تکنولوژیکی در ارتقای بهزیستی روان شناختی، سلامت روان و عملکرد تحصیلی در محیط های آموزشی است. این مطالعه به صورت مرور نظام مند و بر اساس راهنمای PRISMA ۲۰۲۰ انجام شد. جست وجوی نظام مند در پایگاه های داده PubMed، PsycINFO و Scopus برای مطالعات منتشرشده بین سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ صورت گرفت و مطالعات تجربی، نیمه تجربی، همبستگی، مقطعی، طولی و برخی مرورهای نظام مند که به بررسی بهزیستی روان شناختی، سلامت روان و عملکرد تحصیلی از منظر عوامل فردی، سازمانی و تکنولوژیکی پرداخته بودند، وارد فرایند تحلیل شدند. در مطالعات اولیه از ابزارهای استانداردی همچون مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف، مقیاس های اضطراب و افسردگی و مقیاس های تاب آوری استفاده شده بود. داده ها به صورت کیفی و با رویکرد تحلیل تماتیک سنتز شدند. نتایج نشان داد عوامل فردی مانند تاب آوری، تنظیم هیجان و خودکارآمدی، عوامل سازمانی مانند حمایت ادراک شده و روابط آموزشی، و عوامل تکنولوژیکی مانند استفاده هدفمند از فناوری، با بهزیستی بالاتر و عملکرد بهتر مرتبط اند. مداخلات ذهن آگاهی و فعالیت بدنی در کاهش استرس موثر بودند. در مجموع، بهزیستی روان شناختی حاصل تعامل چندبعدی این عوامل است و مداخلات جامع ضروری است.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روان شناختی ، سلامت روان ، محیط های آموزشی ، عوامل فردی و سازمانی ، فناوری آموزشی