چارچوب حقوقی صیانتی هوش مصنوعی برای ارتقای سلامت شناختی و یادگیری امن؛ با رعایت انطباق فرهنگی در محیط های آموزشی و سازمانی

با گسترش هوش مصنوعی در آموزش و افزایش نگرانی ها درباره پیامدهای شناختی و فرهنگی آن بر یادگیرندگان، نیاز به چارچوبی حقوقی فرهنگی برای تضمین یادگیری امن و سلامت شناختی بیش از پیش احساس می شود. هدف پژوهش، تبیین ابعاد موثر یک چارچوب صیانتی مبتنی بر اصول حقوق عمومی و انطباق فرهنگی برای هدایت توسعه هوش مصنوعی در محیط های آموزشی سازمانی است. این پژوهش با طرح بنیادی–نظری انجام شد و جامعه آماری شامل منابع معتبر در حوزه های هوش مصنوعی، روان شناسی شناختی و حقوق عمومی بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب گردید. مداخله پژوهش تحلیل انتقادی و تلفیقی متون است. ابزار گردآوری داده ها، «چک لیست تحلیل محتوای پژوهشی» بود که نخستین بار توسط (چانگ و هولدن، ۲۰۱۹) طراحی شد، و برای استخراج عناصر نظری در مطالعات اسنادی کاربرد دارد. همچنین برای سازمان دهی مفاهیم از «چارچوب کدگذاری نظری برانسون، ۲۰۲۰» استفاده شد. تحلیل داده ها از طریق استنتاج قیاسی و بازسازی مفهومی انجام شد. نتایج نشان داد که بهره گیری هدایت شده از هوش مصنوعی می تواند سلامت شناختی، تمرکز ذهنی و انسجام فرایندهای یادگیری را تقویت کند و فرهنگ آموزشی نقش واسط تعیین کننده ای در اثرگذاری آن دارد. همچنین روشن شد خلا در نظام حقوق عمومی مانع شکل گیری یادگیری ایمن است. در جمع بندی، دستیابی به آموزش هوشمند پایدار وابسته به طراحی چارچوب حقوقی فرهنگی صیانتی و قابل انطباق با ساختار آموزشی کشور است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی صیانتی ، سلامت شناختی ، یادگیری امن ، انطباق فرهنگی ، حقوق عمومی