بررسی رابطه تنظیم هیجان با گرایش به خودکشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تنظیم هیجان با گرایش به خودکشی در دانشجویان دانشگاه اردکان انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و از لحاظ هدف در زمره پژوهش های کاربردی قرار دارد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه اردکان در سال ۱۴۰۴ بود که تعداد ۹۴ نفر از آنان به شیوه در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش شامل مقیاس چندنگرشی تمایل به خودکشی (۱۹۸۱) و پرسشنامه تنظیم هیجان (۲۰۰۳) بود. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج ضریب همبستگی نشان داد بین مولفه سرکوبی هیجانی با گرایش به خودکشی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین بین مولفه ارزیابی مجدد هیجانی با متغیر گرایش به خودکشی رابطه منفی و معنی داری وجود دارد. یعنی با سرکوب هیجانات گرایش به خودکشی افزایش می یابد و با ارزیابی مجدد هیجانی گرایش به خودکشی در بین دانشجویان کمتر می شود. بر اساس نتایج بدست آمده، ارتقای مهارت تنظیم هیجان به عنوان عاملی کلیدی در پیشگیری و کاهش آسیب های ناشی از گرایش به خودکشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

گرایش به خودکشی ، تنظیم هیجان ، دانشجویان