بررسی رابطه بین نگرش به هوش مصنوعی در آموزش با خودکارآمدی عمومی

یکی از تحولات مهم در عصر کنونی آموزش اشاره به الگوی مربوط به تغییرات فناورانه و ورود هوش مصنوعی در زمینه آموزش دارد. هوش مصنوعی آموزش را متحول کرده است و از پیشرفت ها در محاسبات و فناوری های پردازش اطلاعات استفاده می کند. استفاده از هوش مصنوعی در آموزش امکانات، فرصت ها و چالش های زیادی را به وجود آورده است که بر شیوه های آموزشی در حوزه های مختلف تاثیر عمیقی گذاشته است. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی رابطه بین نگرش به هوش مصنوعی با خودکارآمدی عمومی در دانش آموزان متوسطه دوم شهر اصفهان (۱۴۰۴) می باشد. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان شهر اصفهان بود که نمونه ای به تعداد ۹۹ نفر جهت انجام پژوهش بصورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. هدف این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و در زمره پژوهش های کاربردی قرار می گیرد. جهت انجام این تحقیق از پرسشنامه خودکارآمدی عمومی و پرسشنامه نگرش به هوش مصنوعی در آموزش چاترجی (۲۰۲۰) استفاده گردید. نتایج نشان داد بین هوش مصنوعی با خودکارآمدی عمومی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. تاکنون با این موضوع پژوهشی صورت نگرفته است و این نشان دهنده خلا پژوهش در حیطه هوش مصنوعی با خودکارآمدی عمومی در مدارس می باشد که پیشنهاد می شود پژوهشگران آتی در حیطه هوش مصنوعی در آموزش و عوامل موثر برآن تحقیقاتی انجام دهند.

کلیدواژه ها:

نگرش به هوش مصنوعی ، خودکارآمدی عمومی ، دانش آموزان