اثربخشی مداخله شناختی-ذهنی بر تاب آوری و نظم بخشی هیجانی در نوجوانان دارای اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تاب آوری و خودتنظیمی هیجانی نوجوانان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی شهرستان ماکو بود. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. از جامعه آماری نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ ساله مبتلا به بیش فعالی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرستان ماکو در سال ۱۴۰۴، تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله شناختی-ذهنی آگاهی قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های تاب آوری کانر-دیویدسون و راهبردهای خودتنظیمی عاطفی لارسن و پریزمیک بودند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شد. یافته ها نشان داد که مداخله بر تاب آوری و خودتنظیمی هیجانی تاثیر معناداری داشته است (۰.۰۱ > P). بر این اساس، می توان از شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی به عنوان یک مداخله موثر برای بهبود تاب آوری و خودتنظیمی هیجانی نوجوانان مبتلا به بیش فعالی استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ، تاب آوری ، خودتنظیمی هیجانی ، نارسایی توجه/بیش فعالی ، نوجوانان