نقش مسئولیت پذیری و حساسیت اضطرابی در پریشانی روان شناختی افراد مبتلا به وسواس

اختلال وسواس فکری-عملی یکی از پیچیده ترین و ناتوان کننده ترین اختلالات روانی است که اغلب با کاهش کیفیت زندگی و افزایش پریشانی روان شناختی همراه است. در این میان، مسئولیت پذیری افراطی و حساسیت اضطرابی به عنوان عوامل شناختی مهم در تداوم و تشدید علائم این اختلال شناخته شده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مسئولیت پذیری و حساسیت اضطرابی در پریشانی روانشناختی افراد مبتلا به وسواس انجام شد. روش این پژوهش توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانشجویان شهر اردبیل در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بودند که از بین آن ها ۲۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و از میان آنان ۱۰۰ نفر براساس نقطه برش در پرسشنامه وسواس، به شیوه هدفمند انتخاب شدند و به پرسش نامه های نگرش مسئولیت پذیری سالکووسکیس(۲۰۰۰)، حساسیت اضطرابی فلوید(۲۰۰۵) و پریشانی روان شناختی کسلر(۲۰۰۲) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و روش رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج همبستگی نشان داد که بین متغیرهای مسئولیت پذیری، حساسیت اضطرابی و مولفه های مختلف وسواس با پریشانی روان شناختی رابطه معناداری وجود دارد. حساسیت اضطرابی، در پیش بینی پریشانی روان شناختی افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی نقش معناداری دارند. اما این نقش معنادار در خصوص مسئولیت پذیری تایید نشد. این یافته ها بر اهمیت توجه به عوامل شناختی در ارزیابی و درمان این اختلال تاکید داشته و ضرورت طراحی مداخلات مبتنی بر کاهش باورهای ناکارآمد و حساسیت اضطرابی را نمایان می سازد.

کلیدواژه ها:

وسواس فکری-عملی ، مسئولیت پذیری ، حساسیت اضطرابی ، پریشانی روان شناختی