بررسی رابطه بین استرس و سبک های دلبستگی در دانشجویان

سبک های دلبستگی به عنوان چارچوب های اساسی تنظیم هیجانی، نقش مهمی در شکل گیری واکنش های فرد به فشارهای محیطی ایفا می کنند. در محیط های آکادمیک، درک این رابطه برای مدیریت بهداشت روان دانشجویان حیاتی است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه سبک های دلبستگی و استرس در دانشجویان دانشگاه اردکان بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و در دسته پژوهش های کاربردی قرار می گیرد. جامعه ی آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه اردکان بوده و ۱۰۰ نفر از طریق نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه استرس داس (۱۹۶۱) و پرسشنامه سبک های دلبستگی هازن و شیور (۱۹۸۷) بود که داده ها در نیمسال اول سال تحصیلی ۱۴۰۴ به صورت آنلاین جمع آوری و با نرم افزار SPSS ۲۷ تحلیل شدند. نتایج حاصل از تحلیل نشان داد که بین سبک های دلبستگی و استرس رابطه معناداری وجود دارد. سبک های دلبستگی ناایمن (اجتنابی و دوسوگرا) با استرس رابطه مثبت و معنادار برقرار کردند. در مقابل، سبک دلبستگی ایمن رابطه منفی و معناداری با استرس نشان داد. این یافته ها حاکی از آن است که سبک های دلبستگی به عنوان ساختارهای اساسی تنظیم هیجانی، نقش مهمی در تجربه استرس دانشجویان ایفا می کنند. بر این اساس، پیشنهاد می شود مداخلات روان شناختی دانشگاهی بر تقویت دلبستگی ایمن و اصلاح مدل های ذهنی ناکارآمد دلبستگی جهت کاهش سطوح استرس دانشجویان متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

استرس ، سبک های دلبستگی ، دانشجویان