مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و ذهن آگاهی بر افزایش نشاط روانی و کاهش احساس شرم در زنان با نشانه های افسردگی

هدف این پژوهش مقایسه ی اثربخشی دو رویکرد برجسته در روان درمانی مثبت نگر، یعنی درمان متمرکز بر شفقت و درمان مبتنی بر ذهن آگاهی، بر افزایش نشاط روانی و کاهش احساس شرم در زنان دارای نشانه های افسردگی بود. این مطالعه با استفاده از طرح شبه آزمایشی و با سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) در سه مرحله ی پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه انجام گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه افسردگی بک، مقیاس نشاط آکسفورد و مقیاس شرم درونی بود که روایی و پایایی مطلوبی داشتند. نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که هر دو مداخله به طور معناداری موجب کاهش افسردگی و احساس شرم و نیز افزایش نشاط روانی شرکت کنندگان شدند، با این حال درمان متمرکز بر شفقت نسبت به درمان مبتنی بر ذهن آگاهی، اثر ماندگارتری در مرحله ی پیگیری سه ماهه نشان داد. به نظر می رسد تمرکز این رویکرد بر پرورش شفقت به خود، کاهش خودانتقادگری و بازسازی نگرش های هیجانی منفی نسبت به خود، از عوامل اصلی تداوم تاثیرات درمانی آن باشد. یافته های این پژوهش، نقش کلیدی شفقت ورزی و ذهن آگاهی را در تنظیم هیجانات، بازسازی شناختی و ارتقای سلامت روان زنان افسرده برجسته ساخته و بر اهمیت به کارگیری مداخلات شفقت محور در برنامه های روان درمانی و توانمندسازی هیجانی زنان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

درمان متمرکز بر شفقت ، ذهن آگاهی ، افسردگی ، نشاط روانی ، شرم