مقایسه حافظه فعال و توجه دانش آموزان نارساخوان با عادی

توجه و حافظه فعال از مهمترین همبسته های خواندن هستند که در کودکان نارساخوان دچار نقص هستند. هدف پژوهش حاضر مقایسه توجه و حافظه فعال دانش آموزان نارساخوان با دانش آموزان عادی بود. این پژوهش یک مطالعه علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان شهرستان بیرجند در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از این جامعه آماری ۳۰ دانش آموز نارساخوان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفری قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه تشخیصی اختلال یادگیری ویژه، فرم کوتاه آزمون استنفورد بینه، آزمون N-BACK و آزمون عملکرد پیوسته (CPT) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس چندمتغیره (مانووا) تحلیل شد. نتایج نشان داد که دانش آموزان نارساخوان در حافظه فعال نسبت به دانش آموزان عادی به طور معناداری عملکرد ضعیفتری دارند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که دانش آموزان نارساخوان در مقایسه با همسالان عادی خود، در دو کارکرد شناختی اساسی یعنی حافظه فعال و توجه با چالش های معناداری روبرو هستند. این نقایص، از عوامل بنیادین و تاثیرگذاری محسوب می شوند که در هسته اصلی اختلال نارساخوانی قرار دارند و پایداری مشکلات خواندن را توجیه می کنند. یافته ها بر این امر تاکید دارند که در برنامه های تشخیصی، آموزشی و توانبخشی برای کودکان نارساخوان، ارزیابی و تقویت این کارکردهای شناختی نیز مورد توجه قرار بگیرد.

کلیدواژه ها:

توجه ، حافظه فعال ، نارساخوانی ، دانش آموزان