بررسی رابطه بین ویژگی های شخصیتی با هوش هیجانی

تبیین رابطه میان ابعاد شخصیتی و توانمندی های هیجانی، راهکاری کلیدی برای طراحی مداخلات روان شناختی موثر است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی بین ویژگی های شخصیتی و هوش هیجانی در دانشجویان دانشگاه اردکان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و در زمره پژوهش های کاربردی قرارمی گیرد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه اردکان بود که نمونه ای به تعداد ۹۰ نفر از دانشجویان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه سنجش صفات پنج گانه شخصیتی (۱۹۷۰) (NEO) و پرسشنامه هوش هیجانی گلمن (۲۰۰۰) بود. نتایج تجزیه و تحلیل ها نشان داد که بین روان رنجوری با هوش هیجانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد، به این معنی که کاهش در این صفت با افزایش هوش هیجانی همراه است؛ در مقابل، برون گرایی، توافق پذیری و وظیفه شناسی هر یک با رابطه مثبت و معنادار با هوش هیجانی، نشان دادند که افزایش این ویژگی ها به تقویت هوش هیجانی کمک می کند. تنها تجربه پذیری بود که فاقد همبستگی معنادار با هوش هیجانی شناخته شد. این یافته ها بر لزوم توجه به ثبات ساختار شخصیتی در برنامه های توسعه هوش هیجانی تاکید دارند و نشان می دهند که آموزش ها باید با در نظر گرفتن این ابعاد شخصیتی، ساختار یافته و هدفمند باشند. از آنجا که ویژگی های شخصیتی ثبات بیشتری دارند، در آموزش های مرتبط با هوش هیجانی باید به این ویژگی ها توجه ویژه ای شود و برنامه های آموزشی باید ابعاد شخصیتی را هدف قرار دهند تا هوش هیجانی تقویت شود.

کلیدواژه ها:

ویژگی های شخصیتی ، هوش هیجانی ، دانشجویان