نقش ذهن آگاهی، کمال گرایی ناسازگار و عاطفه مثبت در پیش بینی هماهنگی خود با هدف در دانش آموزان با نیازهای ویژه

پژوهش حاضر با هدف شناسایی نقش ذهن آگاهی، کمال گرایی ناسازگار و عاطفه مثبت در پیش بینی هماهنگی خود با هدف انجام گرفت. روش این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از این میان تعداد ۱۰۰ نفر از آنان به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های ذهن آگاهی بائر و همکاران (۲۰۰۶)، کمال گرایی ناسازگار هیل و همکاران (۲۰۰۴)، عاطفه مثبت واتسون و همکاران (۱۹۸۸) و هماهنگی خود با هدف الیوت و شلدون (۱۹۹۸) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون خطی با نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که میان هماهنگی خود با هدف با ذهن آگاهی و عاطفه مثبت رابطه مثبت معنادار و با کمال گرایی ناسازگار رابطه منفی معنادار وجود دارد (۰۵/۰p≤). در رگرسیون گام به گام در گام اول متغیر ذهن آگاهی وارد و در گام دوم متغیر کمال گرایی ناسازگار به آن افزوده شد که در نهایت این مدل رگرسیونی توانست ۳۷درصد از واریانس هماهنگی خود با هدف را پیش بینی کند. این یافته ها شواهد جدیدی را بر اهمیت انتخاب اهداف خودهماهنگ در زندگی و شناسایی عوامل موثر بر این انتخاب، ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هماهنگی خود با هدف ، ذهن آگاهی ، کمال گرایی ناسازگار ، عاطفه مثبت