پیش بینی تحصیل گریزی بر اساس ساختار خانواده در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر قم

هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی تحصیل گریزی بر اساس ساختار خانواده در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر قم بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. روش پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره ی متوسطه ی دوم شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. نمونه ای برابر با ۲۰۰ نفر، به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس تحصیل گریزی خرمایی و صالح اردستانی (۱۳۹۴) و پرسشنامه انسجام و انعطاف پذیری خانواده السون و همکاران (۲۰۰۶) بود. به منظور تحلیل داده های پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین کل مقیاس ساختار خانواده و ابعاد انعطاف پذیری و انسجام خانواده با تحصیل گریزی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین ابعاد ساختار خانواده (انعطاف پذیری، انسجام خانواده)، انعطاف پذیری خانواده قادر به پیش بینی تحصیل گریزی می باشد.

کلیدواژه ها:

تحصیل گریزی ، ساختار خانواده ، دانش آموزان