بررسی تطبیقی حدود تادیب و تعزیر کودکان در فقه امامیه و اهل سنت

این مقاله به بررسی تطبیقی حدود تادیب و تعزیر کودکان در فقه امامیه و اهل سنت می پردازد. تادیب به عنوان فرآیند تربیتی برای اصلاح رفتار و پرورش شخصیت کودک و تعزیر به معنای مجازات های غیرحدی با هدف اصلاح و پیشگیری تعریف شده است. پژوهش با روش کیفی و تحلیل محتوای منابع اسلامی و قوانین معاصر انجام شده است. ابتدا مفاهیم تادیب و تعزیر از منظر لغوی و اصطلاحی تبیین و سپس دیدگاه های فقهی دو مکتب بررسی و مقایسه گردیده است. نتایج نشان می دهد هر دو مکتب بر اهمیت تربیت اخلاقی و اجتماعی کودکان تاکید دارند، اما در شرایط و جزئیات اعمال آن اختلافاتی وجود دارد. در فقه امامیه تناسب مجازات با جرم و رعایت مصلحت کودک برجسته است، در حالی که در فقه اهل سنت اصولی چون محبت، عدالت و پرهیز از آسیب جسمی یا روانی مورد توجه می باشد.

کلیدواژه ها:

تادیب ، تعزیر ، کودک ، فقه امامیه ، فقه اهل سنت ، حقوق اسلامی.