رابطه بین توجه در کلاس ، توانایی فضایی و اضطراب تحصیلی با شایستگی تحصیلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی : نقش واسطه ای اشتیاق تحصیلی

شناسایی پیش بینی کننده های معنادار شناختی و غیرشناختی شایستگی ریاضی برای توسعه مداخلات هدفمند برای دانش-آموزانی که با ریاضیات دست و پنجه نرم می کنند، حیاتی است. در اینجا حافظه کلامی کوتاه مدت، حافظه کاری، کلامی و دیداری-فضایی، توانایی های فضایی پیچیده، هوش و نگرش ریاضی و اضطراب ۳۱۷ دانش آموز مورد ارزیابی قرار گرفت و معلمان آن ها از رفتار توجهی آن ها در کلاس های درس ریاضی پایه های اول، چهارم، پنجم و ششم گزارش دادند. مدل های رگرسیون نشان داد که توانایی های فضایی پیچیده و توجه در کلاس، محتمل ترین پیش بینی کننده های ریاضیات کلاس درس مقطع ابتدایی هستند. این نتایج با مدل های چند سطحی که بر همکنش های بین این عوامل و دستاوردهای قبلی را نشان می دهند تایید شد. بیشترین دستاوردها در میان دانش آموزان با شایستگی های ریاضی قوی در کلاس ششم و توجه متوسط یا بهتر در کلاس در کلاس پنجم و همچنین توانایی های فضایی بالاتر از حد متوسط بود. اضطراب ریاضی بالا با توجه کمتر همراه بود و از این طریق به طور غیرمستقیم بر دستاوردهای پیشرفت تاثیر می گذاشت. این نتایج پیامدهایی در مورد چگونگی بهینه سازی مداخلات برای دانش آموزانی که در معرض خطر مشکلات طولانی مدت ریاضی هستند، دارد.

کلیدواژه ها:

شایستگی درس ریاضی ، مقطع ابتدایی ، اضطراب ، توانایی فضایی.