تاثیر مراقبه و تمرینات معنوی بر مدیریت استرس و سلامت روان در افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی

اختلالات اضطرابی از شایع ترین اختلالات روان شناختی هستند که با پیامدهایی نظیر استرس مزمن، کاهش کیفیت زندگی و اختلال در عملکرد فردی و اجتماعی همراه اند. با وجود اثربخشی مداخلات دارویی و روان درمانی، محدودیت هایی نظیر عوارض جانبی و عدم پاسخ کامل برخی بیماران، ضرورت توجه به رویکردهای مکمل را مطرح ساخته است. در این میان، مراقبه و تمرینات معنوی به عنوان راهبردهایی نوین، توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده اند؛ با این حال، درک عمیق تجربه زیسته افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی از تاثیر این تمرینات همچنان با خلا پژوهشی مواجه است. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی عمیق تجربه زیسته افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی از تاثیر مراقبه و تمرینات معنوی بر مدیریت استرس و سلامت روان انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام گرفت و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی که حداقل ۶ ماه سابقه انجام این تمرینات را داشتند، گردآوری شد. تحلیل داده ها منجر به استخراج کدهای اولیه، مقوله های محوری و مضامین اصلی گردید. با توجه به ماهیت کیفی پژوهش، فرضیه مشخصی تدوین نشد، اما مطالعه بر این پیش فرض استوار بود که مراقبه و تمرینات معنوی می توانند در کاهش نشانه های اضطراب و بهبود ابعاد مختلف سلامت روان نقش داشته باشند. یافته ها نشان داد که این تمرینات نقش موثری در کاهش نشانه های اضطراب، افزایش خودآگاهی، تنظیم هیجانی و ارتقای معنای زندگی ایفا می کنند. نتایج این پژوهش می تواند در طراحی مداخلات مکمل روان درمانی برای افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه ها:

مراقبه ، تمرینات معنوی ، استرس ، سلامت روان ، اختلال اضطرابی ، پژوهش کیفی.