بررسی ساختارهای اولیه روابط عمومی در حکومت طاهریان و نقش آن ها در تثبیت قدرت سیاسی

این مقاله با هدف بررسی و تحلیل ساختارهای ابتدایی روابط عمومی در حکومت طاهریان، به درک چگونگی ایجاد مشروعیت و تثبیت قدرت سیاسی توسط این سلسله ی راهبردی ایرانی پس از اسلام می پردازد. اهمیت این پژوهش در روشن ساختن ابعاد کمتر شناخته شده ی مدیریت افکار عمومی و ارتباطات حکومتی در نخستین سلسله ی خودمختار ایرانی پس از ورود اسلام نهفته است. درک روش های طاهریان برای جلب حمایت نخبگان، اقشار جامعه، و حفظ انسجام سیاسی، می تواند الگویی تاریخی برای درک چگونگی شکل گیری و پایداری حکومت های سنتی ارائه دهد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که طاهریان، علی رغم فقدان رسانه های مدرن، با استفاده از ابزارهایی نظیر مدیریت رفتارهای حکومتی، خطبه های حکومتی، حمایت از شعر و ادب فارسی، شبکه کارگزاران محلی، و مدیریت رویدادهای اجتماعی، توانستند پایه های قدرت خود را مستحکم سازند. این ساختارها نه تنها به تثبیت موقعیت آنان در برابر خلافت عباسی کمک کرد، بلکه مشروعیت داخلی لازم را نیز برای حکومت فراهم آورد. بدین ترتیب، طاهریان به عنوان پیشگامان ایجاد یک نظم سیاسی ایرانی در دوران اسلامی، از سازوکارهای ارتباطی موثری برای بقا و توسعه ی قلمرو خود بهره بردند. این مطالعه نشان می دهد که روابط عمومی، حتی در اشکال ابتدایی خود، چه تاثیری راهبردی در در بقای سیاسی حکومت ها داشته است.

کلیدواژه ها:

طاهریان ، خطبه ، سکه ، شعر ، دیوان رسایل .