تاثیر تدریس مجازی بر کاهش میزان بازدهی املا نویسی دانش آموزان دوره ابتدایی

آموزش مجازی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در نظام تعلیم و تربیت، در سال های اخیر به ویژه در دوران پس از همه گیری کووید-۱۹ جایگاه گسترده ای در مدارس ابتدایی یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل تاثیر تدریس مجازی بر کاهش بازدهی املانویسی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده و می کوشد ابعاد مختلف این تاثیر را از منظر شناختی، آموزشی و محیطی مورد کاوش قرار دهد. روش تحقیق این مقاله تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر داخلی و بین المللی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که محیط مجازی به دلیل محدودیت در تعامل حسی، ضعف بازخورد فوری، کاهش تمرکز و اختلال در مهارت های حرکتی-نوشتاری، به طور معناداری بر کیفیت و دقت املانویسی دانش آموزان تاثیر منفی می گذارد. همچنین عوامل خانوادگی، زیرساختی و فردی این کاهش بازدهی را تشدید می کنند. در پایان، راهکارهای کاربردی برای معلمان، مدیران آموزشی و والدین به منظور کاهش آسیب های ناشی از آموزش مجازی و ارتقای کیفیت تدریس درس املا در فضای الکترونیکی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تدریس مجازی ، املانویسی ، دوره ابتدایی ، بازدهی یادگیری ، مهارت نوشتاری ، آموزش الکترونیکی