تاثیر کمال گرایی والدین بر میزان غلط های املایی فرزندان

کمال گرایی والدین به عنوان یکی از متغیرهای مهم محیط خانوادگی، می تواند تاثیرات قابل توجهی بر فرآیند یادگیری و عملکرد تحصیلی کودکان داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کمال گرایی والدین بر میزان غلط های املایی فرزندان، به تحلیل مکانیسم های روان شناختی و آموزشی واسط در این رابطه می پردازد. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر داخلی و بین المللی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که کمال گرایی ناسازگار والدین از طریق ایجاد اضطراب عملکردی، تضعیف اعتمادبه نفس نوشتاری و افزایش ترس از اشتباه در کودک، به طور غیرمستقیم موجب افزایش خطاهای املایی می شود. انتظارات فراتر از توان کودک، همراه با تقویت منفی و کنترل افراطی والدین، حافظه کاری را تحت فشار قرار داده و خودتنظیمی نوشتاری را مختل می سازد. در مقابل، کمال گرایی سازگار والدین که با حمایت عاطفی و انتظارات واقع بینانه همراه است، می تواند بر انگیزه درونی کودک اثر مثبت بگذارد. نتایج این مقاله بر لزوم آموزش مهارت های فرزندپروری آگاهانه به والدین، توجه معلمان به پیشینه خانوادگی دانش آموزان و طراحی مداخلات مشاوره ای هدفمند تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی والدین ، غلط های املایی ، اضطراب تحصیلی ، فرزندپروری ، یادگیری نوشتاری ، خودتنظیمی