کشف سوء استفاده جنسی از طریق کنشگر کردن افراد جامعه

اصطلاح سوء استفاده جنسی به عنوان یک جنبه از کودک­آزاری برای اولین در قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب ۱۳۹۹ به کار رفته است. در این قانون اقدامات حمایتی متعددی پیش­بینی شده، اما نکته مهم این است که تمام اهداف قانون زمانی محقق می­شود که سوء استفاده جنسی کشف، و کودک بزه­دیده شناسایی شود. کودکان به دلیل وضعیت جسمی و ذهنی خود، غالبا در برابر این گونه جرایم سکوت می کنند و ممکن است حتی از قربانی بودن خود آگاه نباشند. از طرف دیگر سوء استفاده جنسی اصولا دارای سرشتی مخفی و پنهانی است. این وضعیت عدم کشف و متعاقبا عدم مداخله برای پیشگیری از بزده دیدگی ثانویه و بهبود آسیب های اولیه، پیامدها و آسیب های کوتاه مدت و بلندمدتی برای کودکان به همراه دارد و همین امر لزوم مداخله از سوی دیگران به ویژه اطرافیان و نزدیکان را برای آشکارسازی این نوع بزهکاری دوچندان می کند. پرسش اصلی که در این نوشتار مطرح می شود این است که چگونه می توان مردم را نسبت به این مهم فعال و کنشگر کرد؟ نخست، قانونگذار باید با ایجاد مسئولیت برای آحاد جامعه در اطلاع رسانی در مورد این گونه جرایم، فرهنگ پنهان کاری را کمرنگ کند. دوم، اهمیت آموزش و آگاهی رسانی است. آگاهی از نشانه های سوء استفاده جنسی به افراد نزدیک به کودک کمک می کند تا بتوانند رفتارها و نشانه های مشکوک را تشخیص داده و با پرسش های مناسب، زمینه افشای جرم را فراهم آورند. سوم، نحوه واکنش به افشای اولیه است. واکنش های خانواده در هنگامی که کودک، سوء استفاده را بیان می کند، بسیار مهم است. واکنش های منفی می تواند باعث شود که کودک از بیان حقیقت خودداری کند یا حتی آن را انکار کند. چهارم، آگاهی از عوامل خطر است. شناخت شرایطی که کودک را آسیب پذیر می کند، به ویژه در مورد کودکانی که با ناتوانی های جسمی یا ذهنی روبه رو هستند، می تواند به شناسایی هرچه بیشتر موارد سوء استفاده یاری رساند.

کلیدواژه ها:

بزه &shy ، ، ، دیدگی کودکان- سوء استفاده جنسی- کشف جرم- افشای جرم- عوامل خطر