مارکسیسم ایرانی و مانیفست ادبی (نگاهی به مانیفستهای ادبی مارکسیست های ایرانی با تکیه بر آرای احسان طبری)

مانیفست ها متونی هستند که غالبا گروه ها یا احزاب سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، ادبی... در نقد اندیشه های مسلط بر جامعه می نویسند و تعریف جدیدی از آن ارائه می دهند. برای مثال می توان به مانیفست های احزاب چپ در ایران اشاره کرد که متاثر از آموزه های مارکسیسم لنینیسم به وجود آمدند و به بازتعریف مرز میان هنر (ادبیات) و ایدئولوژی پرداختند. مانیفست حزب توده، مهم ترین مانیفست نوشته شده احزاب چپ در ایران است که به تبعیت از مرام نامه ادبی حزب کمونیست (رئالیست سوسیالیستی) ادبیات را ابزار نقد سرمایه داری، مبارزه طبقاتی و وسیله آگاهی بخشی طبقه فرودست برشمرد و چهارچوبی جدید برای تولید آثار هنری (ادبی) تعیین کرد. این پژوهش که با روش توصیفی – تحلیلی انجام شده، در پی آن است با مطالعه آثار احسان طبری، به عنوان بزرگ-ترین تئوریسین حزب توده در ایران، تاثیر اندیشه های مارکسیستی – لنینیستی بر دیدگاه ها و آرای ادبی وی را موردبررسی قرار دهد. نتیجه پژوهش نشان می دهد احسان طبری علی رغم التزام شدید به مرام نامه ادبی حزب کمونیست، به دلیل تاثیر مستقیم از اندیشه های مارکس در مواردی نیز نگاهی انتقادی بدان دارد و تابع محض آن نیست.

کلیدواژه ها:

مارکسیسم – لنینیسم ، رئالیست سوسیالیستی ، حزب توده ، مرام نامه ادبی ، احسان طبری