ارائه الگوی سیاستی متناسب با برنامه تخصصی سازی هوشمند اتحادیه اروپا برای توسعه نوآوری منطقه ای در جمهوری اسلامی ایران

هدف: هدف این پژوهش تبیین مفهوم سیستم نوآوری منطقه ای، بررسی سیر تاریخی شکل گیری آن در میان پارادایم های فکری مختلف، مقایسه آن با سایر مدل های سیستم نوآوری و معرفی چارچوب ها و الگوهای مهم توسعه نوآوری منطقه ای است. همچنین پژوهش تلاش دارد با تکیه بر الگوی «تخصصی سازی هوشمند»، پیشنهادهای سیاستی مناسبی برای توسعه نوآوری منطقه ای در ایران ارائه دهد.روش: این پژوهش ماهیتی مروری تحلیلی دارد و با استفاده از مطالعه اسناد، منابع علمی و چارچوب های نظری موجود در حوزه نوآوری منطقه ای انجام شده است. در این روش، نظریه ها، مدل ها و تجربه های موجود بررسی و با یکدیگر مقایسه شده اند تا چارچوبی تحلیلی برای سیاست گذاری ارائه شود.یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که نوآوری ماهیتی زمینه محور و منطقه محور دارد و مناطق مختلف بر اساس ویژگی های اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و دانشی خود مسیرهای متفاوتی در توسعه نوآوری طی می کنند. همچنین سیستم های نوآوری منطقه ای در یک روند تاریخی در چهار نسل تکامل یافته اند و مدل هایی مانند خوشه های صنعتی و راهبرد تخصصی سازی هوشمند از مهم ترین چارچوب های توسعه نوآوری منطقه ای محسوب می شوند.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که برای توسعه موثر نوآوری در کشورها، به ویژه در ایران، لازم است سیاست گذاری ها بر پایه ویژگی ها و ظرفیت های خاص هر منطقه طراحی شود. به کارگیری رویکرد سیستم نوآوری منطقه ای و استفاده از چارچوب تخصصی سازی هوشمند می تواند به بهبود تصمیم گیری های توسعه ای، تقویت مزیت های منطقه ای و رشد اقتصادی پایدار مناطق کمک کند