بررسی تاثیر بینش و نگرش ناصرالدین شاه بر ترقی اقتصادی ایران عصر قاجار

باتوجه به اهمیت عوامل غیراقتصادی موثر بر توسعه کشورها ازجمله تفکر توسعه یافته و وجود انسان های توسعه یافته بعنوان مهمترین عامل غیراقتصادی موثر بر توسعه جوامع، در پژوهش حاضر به بررسی تاثیر تفکرات توسعه یافته بویژه در بین دولتمردان و تصمیم گیران جامعه بر توسعه یافتگی ایران پرداخته شده است. برای این منظور به بررسی احتمال وجود تطابق میان بینش و نگرش ناصرالدین شاه در دوره قاجار با شاخص های بومی سازی شده انسان مدرن اینکلس با روش تحلیل محتوای کیفی پرداخته شد.نتیجه پژوهش حاکی از این مطلب بود که ناصرالدین شاه براساس مولفه های استخراج شده از جمله توجه به تمامی ابعاد وجودی انسان (به ماهو انسان و فارغ از ویژگی های عرضی اش)، حمایت از محصولات فکر و اندیشه انسان، توجه به رفع نیاز عامه مردم و زیردستان، اهمیت دادن به افکار نو و ابداعات و استفاده از تکنولوژی های جدید و پیشرفته، باور به افزایش علم و دانش، داشتن روحیه تجددخواهی و ترقی و... دارای تفکری توسعه یافته بوده و بینش توسعه ای وی موجب ایجاد تحولات مثبتی در ایران در زمینه های مختلف علمی، کشاورزی، صنعت، تجارت، ارتباطات و... شده است

کلیدواژه ها:

توسعه ، انسان توسعه یافته ، قاجار ، ناصرالدین شاه ، تحلیل محتوا