بررسی وضعیت آلودگی صوتی در بخش های مراقبت های ویژه و اورژانس بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی ایلام در سال ۱۴۰۴

مقدمه: آلودگی صوتی در محیط های بیمارستانی، تاثیرات منفی بر سلامت بیماران و کارکنان دارد. این مطالعه با هدف تعیین وضعیت آلودگی صوتی در بخش مراقبت های ویژه و اورژانس بیمارستان های آموزشی- درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایلام در شهر ایلام، در سال ۱۴۰۴ انجام شد. مواد و روش­ها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی، وضعیت آلودگی صوتی بخش های مراقبت های ویژه و اورژانس ۴ بیمارستان آموزشی- درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایلام در شهر ایلام به صورت سرشماری بررسی گردیدند. اندازه گیری میزان تراز فشار صوت با استفاده از دستگاه صداسنج مدل CEL - ۴۵۰ در هر بخش در سه نقطه، در دو روز جمعه و شنبه و در دو نوبت صبح و شب انجام شد. درمجموع، ۹۶ داده ثبت گردید. درنهایت، داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار اکسل پردازش شدند. یافته ­های پژوهش: میانگین تراز فشار صوت در بخش های مراقبت ویژه و اورژانس به ترتیب ۰۳/۵۶ و dB ۴۴/۶۱ بود که بالاتر از رهنمود WHO و استاندارد EPA قرار داشت؛ همچنین میانگین تراز فشار صوت کل نقاط اندازه گیری شده برابر با dB ۷۳/۵۸ بود که از مقررات ملی مسکن (dB ۳۵) بالاتر است. بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، تراز فشار صوت در همه بخش های مطالعه شده بالاتر از رهنمودهای بین المللی بود. اجرای راهکارهای مهندسی، آموزشی و مدیریتی ازجمله جانمایی صحیح دستگاه های پرسروصدا، استفاده از جداکننده های جاذب صوت در اطراف تخت ها، استفاده از کف پوش و دیوارپوش های عایق صوتی، تعمیر به موقع تجهیزات و کاهش ترددهای غیرضروری ازجمله حضور بی موقع همراهان به منظور کاهش آلودگی صوتی در بیمارستان های مطالعه شده پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Ginger ، Turmeric ، Streptococcus mutans ، Candida albicans ، آلودگی صوتی ، بیمارستان ، مراقبت های ویژه ، اورژانس