مقدمه: با توجه به استقبال جهانی از درمان های طبیعی و تاکید بر ایمنی بالاتر ترکیبات گیاهی، بررسی پتانسیل درمانی گیاهان دارویی در کنترل عفونت های دهان و دندان حائز اهمیت است؛ بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی آثار ترکیبی عصاره اتانولی
زنجبیل و
زردچوبه روی پاتوژن های مرتبط با عفونت های دهانی (باکتری
استرپتوکوکوس موتانس عامل پوسیدگی دندان و قارچ
کاندیدا آلبیکانس عامل کاندیدیازیس دهانی) طراحی و اجرا شد.
مواد و روشها: در این مطالعه مداخله ای-تحلیلی (آزمایشگاهی)، گیاه دارویی
زنجبیل (Zingiber officinale) و ساقه زیرزمینی گیاه دارویی زردچوبه (Curcuma longa) توسط حلال اتانول به روش خیساندن عصاره گیری گردیدند؛ سپس آثار ضدباکتریایی و ضدقارچی غلظت های ترکیبی مختلف این گیاهان دارویی روی باکتری
استرپتوکوکوس موتانس و قارچ
کاندیدا آلبیکانس با استفاده از روش های انتشار دیسک، انتشار چاهک و بیوفیلم بررسی شد. گروه های کنترل شامل آموکسی سیلین (۱۰۰ میلی گرم بر میلی لیتر)، نیستاتین (۱۰۰ میلی گرم بر میلی لیتر) و کلرهگزیدین ۲/۰ درصد (۱۰۰ میلی گرم بر میلی لیتر) بودند. به منظور مقایسه میانگین قطر هاله عدم رشد میکروارگانیسم در گروه های بررسی شده، از آزمون کروسکال والیس استفاده گردید. در همه آزمون ها سطح معناداری ۵ درصد در نظر گرفته شد. تجزیه وتحلیل داده ها در نرم افزار SPSS V.۲۲ انجام گردید.
یافته های پژوهش: نتایج نشان داد، در میان غلظت های ترکیبی، عصاره اتانولی
زنجبیل (۸۰ میلی گرم بر میلی لیتر) و
زردچوبه (۲۰ میلی گرم بر میلی لیتر) بیشترین تاثیر را بر پاتوژن های مطالعه شده داشتند، هرچند آثار ضدباکتریایی آن در مقایسه با آموکسی سیلین و نیستاتین (غلظت ۱۰۰ میلی گرم بر میلی لیتر) و دهان شویه کلرهگزیدین (غلظت ۱۰۰ میلی گرم بر میلی لیتر) کمتر بود (P<۰.۰۵). درباره اثر ممانعت از تشکیل بیوفیلم، تنها غلظت ۱۰۰ میلی گرم بر میلی لیتر دهان شویه کلرهگزیدین از تشکیل بیوفیلم جلوگیری کرد.
بحث و نتیجه گیری: ترکیب عصاره های
زنجبیل و
زردچوبه پتانسیل ضدعفونی کنندگی در درمان عفونت های دهان نشان داد؛ اما ناتوانی آن در مهار بیوفیلم، لزوم تکمیل تحقیقات با روش های کمی (مانند MIC/MBC ) و مطالعات in vivo را پررنگ می کند.
