اثر پیش تیمار ریزپالایش بر راندمان تغلیظ آب کیوی

کیوی به دلیل داشتن مقادیر بالای اسید آسکوربیک (ویتامین C) و همچنین ترکیبات پلی فنلی و فلاونوئیدی دارای خاصیت آنتی اکسیدانی بالایی بوده و مصرف گسترده ای در جهان دارد. آب کیوی به جهت مصرف آسان و مدت زمان نگهداری بالاتر نسبت به میوه آن محبوبیت زیادی دارد. فرایند هایی مانند تغلیظ و شفاف سازی نیازمند استفاده از دما و یا فشار های بالا می باشند که به دنبال آن سبب کاهش ترکیبات حساس به حرارت و تشکیل ترکیبات نامطلوب در رنگ، طعم و عطر آبمیوه ها می شوند. فرایند نانوفیلتراسیون به دلیل مقرون به صرفه بودن، راندمان بالا، عدم نیاز به دما و فشار های بالا و سادگی در انجام فرایند جایگزین مناسبی برای فرایند های حرارتی در آبمیوه ها می باشد. در این تحقیق آب کیوی واریته هایوارد ابتدا تحت پیش فرایند ریزپالایش با غشاء پلی وینیلیدین دی فلوئورید (PVDF)  با اندازه منفذ µm  ۲۲/۰ قرار گرفت و تراوه حاصل از آن وارد فرایند نانوفیلتراسیون با غشاء پلی آمید با کات آف ۴۰۰ دالتون گردید و فرایند مذکور تا زمان تغلیظ ترکیبات تغذیه ای ادامه یافت. پس از انجام فرایند غشایی، علاوه بر تعیین شاخص غالب گرفتگی توسط مدل هرمیا، خواص فزیکوشیمیایی آب کیوی مانند اسیدیته، مواد جامد محلول، کدورت، pH، ترکیبات پلی فنلی و فلاونوئیدی کل و خاصیت پاد اکسایندگی در هر مرحله سنجیده شده و مشخص گردید پیش تیمار ریزپالایش و سپس انجام فرایند نانوفیلتراسیون سبب تغلیظ ترکیات تغذیه ای گردید؛ به نحوی که با رسیدن به فاکتور غلظت حجمی برابر با ۴، ترکیبات پلی فنلی ۷ برابر (از حدود ۰.۰۰۲۸ میلی گرم در ۱۰۰ سی سی نمونه به حدود ۰.۰۲ میلی گرم در ۱۰۰ سی سی نمونه) و ترکیبات فلاونوئیدی حدود ۱۰ برابر (از حدود ۰.۱۶۴ میلی گرم در ۱۰۰ سی سی نمونه به حدود ۱.۶۴ میلی گرم در ۱۰۰ سی سی نمونه) تغلیظ گردیدند. همچنین مطالعه گرفتگی نشان داد که ریزپالایش به عنوان پیش تیمار، سبب کاهش ذرات معلق در آب کیوی شد و گرفتگی در غشای نانوفیلتراسیون را به تعویق انداخت.

کلیدواژه ها:

ریزپالایش ، فرایند غشایی ، آب کیوی ، تغلیظ ، نانوفیلتراسیون