واکاوی نمادهای تجسمی هویت در مجموعه فیلم های مستند جنگی «روایت فتح» مبتنی بر نظریه لاکلا و موفه

بیان مسئله این مقاله، جست وجو و پیگیری نمادهای معنا و هویت در فیلم های مستند جنگی دهه ۱۳۶۰ هجری شمسی ایران مبتنی بر نظریه لاکلا و موفه است. با توجه به این مسئله، باید پیگیری کرد که این عناصر نمادین به چه صورتی در سینمای مستند جنگی بازنمایی می شوند. پرسش های پژوهش عبارت اند از: ۱. نمادهای تجسمی نشان دهنده مفهوم هویت در فیلم های مستند (در اینجا با تمرکز بر فیلم های مستند جنگی دهه ۱۳۶۰ هجری شمسی ایران) چگونه نمایش داده شده اند؟ ۲. نمادهای حاوی مضمون هویت در مجموعه فیلم های مستند «روایت فتح» با توجه به نظریه لاکلا و موفه چگونه قابل تعریف اند؟ هدف این پژوهش، کنکاشی در تجلی نمادهای تجسمی هویت در فیلم های مستند جنگی دهه ۱۳۶۰ هجری شمسی ایران، مبتنی بر نظریه لاکلا و موفه است. از منظر لاکلا و موفه، اعمال و گفتار و پدیده های نمادین، زمانی معنادار می شوند که در چارچوب گفتمانی خاص قرار بگیرند. این تحقیق از نوع «بنیادی نظری» بوده و گردآوری مطالب با استفاده از فیش برداری، منابع کتابخانه ای و اسنادی و مشاهده مستند های مورد پژوهش انجام شده است. روش تجزیه وتحلیل اطلاعات به صورت کیفی، از طریق تحلیل اطلاعات و با استفاده از فیلم های مستند مورد پژوهش، کتب مرتبط، مقالات و تحقیقات مربوط به موضوع مورد بررسی در این مقاله است. نتیجه پژوهش نشان می دهد که متن به صورت مستقل و یا توامان، مولفه هایی مانند عقاید، احکام و اخلاق را در قالب نمادهای تجسمی تصویر و کلام کنشگران بازتولید کرده است و به وسیله راوی و یا دوربین، به عنوان شاهد پرسش گر، به انتقال مفهوم نمادین تجسمی، به شکلی صریح و ضمنی می پردازد.

کلیدواژه ها:

کلید­واژه­ها: هویت ، مستند جنگی ، لاکلا و موفه ، مستند روایت فتح ، سید مرتضی آوینی ، نمادهای تجسمی