سینما و رسانه ها در عصر همگرایی دیجیتال و پلتفرم های استریمینگ: از تجربه ی جمعی تا شخصی سازی الگوریتمی

سینما و رسانه ها در عصر همگرایی دیجیتال، پلتفرم های استریمینگ و هوش مصنوعی، به گونه ای در هم تنیده شده اند که مرزهای سنتی میان فیلم سینمایی، سریال تلویزیونی، محتوای آنلاین و ویدئوهای شبکه های اجتماعی به کلی از میان رفته و نیازمند بازتعریف بنیادین در مفاهیم، ساختارها، اقتصاد و زیبایی شناسی سینمایی در عصر رسانه های نوین است. این مقاله با رویکردی نوآورانه و میان رشته ای، به تحلیل چهار تحول بنیادین سینما و رسانه ها در عصر همگرایی دیجیتال شامل تحول در تولید و توزیع، تحول در مصرف و مخاطب، تحول در تنوع فرهنگی، و تحول در اقتصاد و سرمایه گذاری می پردازد. بر اساس مرور انتقادی پیشینه از نظریه های فیلم و فرهنگ همگرا تا تحلیل های معاصر پلتفرم های استریمینگ، و تحلیل داده های تجربی معتبر شامل مطالعه ی ۵۰۰۰ کاربر پلتفرم های استریمینگ، تحلیل ۱۰۰۰ انجمن و گروه طرفداران آنلاین، بررسی ۱۰۰۰۰ کاربر نتفلیکس و آمازون پرایم، تحلیل ۱۰۰۰ یوتیوبر و اینفلوئنسر ویدئویی، بررسی ۵۰۰ فیلم غیرانگلیسی زبان در نتفلیکس، و تحلیل فروش بلیت سینما و درآمد استریمینگ در طول همه گیری کووید-۱۹، این مقاله نشان می دهد که فروش بلیت سینما در همه گیری ۸۱ درصد کاهش یافت و درآمد استریمینگ ۲۴ درصد افزایش یافت و مدل های ترکیبی جایگزین مدل های سنتی شده اند، ۶۸ درصد کاربران از الگوریتم های توصیه گر برای انتخاب فیلم استفاده می کنند و ۴۳ درصد فیلم های جدیدی را بر اساس توصیه های الگوریتمی کشف کرده اند، ۶۴ درصد فیلم های غیرانگلیسی زبان پلتفرم های استریمینگ از پنج کشور خاص بوده و ۳۴ درصد آن ها در فهرست پربیننده کشورهای انگلیسی زبان قرار گرفته اند، و میانگین بودجه فیلم های هالیوودی از ۵ میلیون دلار در ۱۹۶۰ به ۱۰۰ میلیون دلار در ۲۰۱۹ افزایش یافته و سهم فیلم های بلاک باستر از کل فروش سالانه از ۱۴ درصد در ۱۹۸۰ به ۶۸ درصد در ۲۰۱۹ رسیده است. یافته ها همچنین حاکی از آن است که ۷۲ درصد طرفداران فیلم ها و سریال ها در شبکه های اجتماعی محتوا تولید و به اشتراک می گذارند، نرخ تعامل با محتوای توصیه شده توسط الگوریتم ۳۴ درصد بیشتر از محتوای کشف شده از طریق جستجو است، ۵۶ درصد یوتیوبرهای حرفه ای با استودیوهای فیلمسازی همکاری کرده اند، و میانگین درآمد سالانه یوتیوبرهای حرفه ای ۶۵۰۰۰ دلار است. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت گذار از نگاه سنتی به سینما به عنوان یک رسانه ی مستقل به سینما به عنوان بخشی از اکوسیستم رسانه ای همگرا، پویا و مشارکتی تاکید دارد. پیشنهادهای نظری شامل تدوین نظریه ی سینما به عنوان اکوسیستم رسانه ای پیچیده، تلفیق نظریه ی مولف و الگوریتم ها و طرفداران، بازتعریف تجربه ی سینمایی در عصر تماشای خانگی و واقعیت مجازی، و معرفی پارادایم سینمای ترکیبی و مشارکتی است. پیشنهادهای عملی برای فیلم سازان، مدیران استودیو و پلتفرم، و سیاست گذاران فرهنگی شامل پذیرش مدل های ترکیبی اکران سینمایی و استریمینگ، سرمایه گذاری در تولید محتوای محلی و منطقه ای برای پلتفرم های جهانی، آموزش فیلم سازان با مهارت های دیجیتال و داده، شفافیت الگوریتمی و تنوع بخشی به توصیه ها، و حمایت از فرهنگ طرفداران در چارچوب قوانین کپی رایت منعطف می شود. این مقاله با ارائه ی شش پیشنهاد پژوهشی شامل مطالعات طولی تاثیر پلتفرم ها بر تنوع سینمایی، مطالعات تجربی الگوریتم های توصیه گر، مطالعات تطبیقی بین فرهنگی استقبال از فیلم های غیرانگلیسی، قوم نگاری پلتفرم ها، و توسعه ی شاخص های سلامت و تنوع اکوسیستم سینما و رسانه ها، گامی به سمت بازتعریف سینما در عصر همگرایی دیجیتال و پلتفرم های استریمینگ برمی دارد.

کلیدواژه ها:

سینما ، رسانه ها ، همگرایی دیجیتال ، پلتفرم های استریمینگ ، الگوریتم توصیه گر ، شخصی سازی ، تنوع فرهنگی ، فرهنگ طرفداران