اقتصاد رسانه در عصر پلتفرم های الگوریتم محور: از بازار دوطرفه تا سرمایه داری نظارتی

اقتصاد رسانه به عنوان یکی از حیاتی ترین شاخه های دانش در عصر دیجیتال، با تحولاتی بی سابقه روبه روست که ساختارهای سنتی تولید، توزیع و مصرف کالاها و خدمات رسانه ای را دگرگون ساخته است. این مقاله با رویکردی نوآورانه و فراتر از رویکردهای مرسوم، به بازتعریف اقتصاد رسانه در عصر همگرایی دیجیتال، پلتفرم های فراملی و الگوریتم های شخصی ساز می پردازد. بر اساس مرور انتقادی پیشینه از آثار اولیه ی کوز و پیکارد تا پژوهش های معاصر زوبوف و ناپولی، و تحلیل داده های تجربی معتبر شامل مطالعه ی ۱۰۰ روزنامه ی برتر جهان، تحلیل ۵۰۰۰ سازمان رسانه ای در ۳۵ کشور، داده های رفتاری ۱۵۰ هزار کاربر پلتفرم استریمینگ، و تحلیل ۲۰۰۰ وب سایت خبری، این مقاله نشان می دهد که مدل سنتی مبتنی بر تبلیغات کارایی خود را از دست داده و ضریب جینی در بازار رسانه های جهان از ۰/۶۲ به ۰/۷۱ افزایش یافته است. یافته ها حاکی از آن است که دیوار پرداخت انعطاف پذیر با ۲۳ درصد افزایش درآمد اشتراک موفق تر از دیوار پرداخت سخت با ۳۴ درصد کاهش ترافیک است، شخصی سازی الگوریتمی تعامل کاربران را ۲۷ دقیقه افزایش اما تنوع محتوای مصرفی را ۴۱ درصد کاهش می دهد، و سرمایه داری نظارتی با فروش داده های پیش بینی شده به ارزش ۳۵۰ میلیارد دلار در سال، پارادایم جدیدی از استثمار داده ای را پدید آورده است. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت گذار از مدل های ایستا و تعادل جزئی به رویکردهای پویا، غیرخطی و مبتنی بر سیستم های پیچیده تاکید دارد. پیشنهادهای نظری شامل تدوین نظریه ی ترکیبی اقتصاد توجه–اقتصاد داده، بازتعریف کالای رسانه ای به کالای سه گانه، و معرفی پارادایم اقتصاد رسانه ی پویا است. پیشنهادهای عملی برای مدیران شامل طراحی مدل های ترکیبی کسب درآمد، سرمایه گذاری در داده کاوی اخلاقی، و تنوع بخشی به منابع درآمدی می شود. این مقاله با ارائه ی هفت پیشنهاد پژوهشی شامل مدل سازی عامل بنیان، مطالعات تطبیقی بین فرهنگی، و تحلیل شبکه های پنهان تبلیغات، گامی به سمت بازسازی پارادایماتیک اقتصاد رسانه در عصر دیجیتال برمی دارد.

کلیدواژه ها:

اقتصاد رسانه ، بازار دوطرفه ، اقتصاد توجه ، سرمایه داری نظارتی ، شخصی سازی الگوریتمی ، دیوار پرداخت ، صرفه های مقیاس ، تنظیم گری پلتفرم