اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی های تعاملی هوشمند بر درگیری تحصیلی و پایداری یادگیری دانش آموزان

آموزش و پرورش نوین همواره در جستجوی روش هایی برای افزایش اثربخشی فرآیندهای یاددهی-یادگیری و ارتقای سطح مشارکت و ماندگاری دانش در دانش آموزان است. در این میان، رویکردهای نوین مبتنی بر فناوری، به ویژه بازی وارسازی (Gamification) با بهره گیری از هوش مصنوعی، پتانسیل بالایی برای ایجاد محیط های یادگیری جذاب و پویا از خود نشان داده اند. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی های تعاملی هوشمند (AI-powered Interactive Gamification) بر درگیری تحصیلی و پایداری یادگیری دانش آموزان مدرسه قاینات انجام شده است. روش تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی (شبه آزمایشی) با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه بوده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهر قاین در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ می باشند. نمونه ای متشکل از ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر در گروه آزمایش و ۳۰ نفر در گروه گواه) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. گروه آزمایش، آموزش خود را با استفاده از پلتفرم تعاملی مبتنی بر بازی های هوشمند دریافت کردند، در حالی که گروه گواه از روش های سنتی آموزش بهره برد. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه درگیری تحصیلی فریمن (Freeman Engagement Questionnaire) و آزمون سنجش پایداری یادگیری مرتبط با مفاهیم درس ریاضی بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون اجرا گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های آماری t مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در سطح معناداری ۰.۰۵ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر بازی های تعاملی هوشمند به طور معناداری منجر به افزایش درگیری تحصیلی (شامل ابعاد رفتاری، عاطفی و شناختی) و بهبود پایداری یادگیری دانش آموزان در مقایسه با گروه گواه شده است. یافته های این پژوهش بر اهمیت به کارگیری فناوری های هوشمند و رویکردهای بازی وار در طراحی برنامه های درسی موثر و ارتقای تجربیات یادگیری دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، بازی های تعاملی هوشمند ، درگیری تحصیلی ، پایداری یادگیری ، هوش مصنوعی ، دوره ابتدایی ، درس ریاضی.