اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم هیجانی زنان مبتلا به اختلال افسردگی

هدف این پژوهش تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم هیجانی زنان مبتلا به اختلال افسردگی بوده است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه مورد نظر این پژوهش را زنان مبتلا به اختلال افسردگی مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر آستارا در سال ۱۴۰۳ تشکیل داده است. از میان ۳۰ نفر از زنان مبتلا به اختلال افسردگی که به وسیله مشاهده و مصاحبه غربال شدند، ۱۵ نفر در گروه کنترل و ۱۵ نفر در گروه آزمایشی با توجه به معیارهای ورود و خروج قرار گرفتند. نمونه گیری پژوهش حاضر به صورت دردسترس انجام گرفت. در این پژوهش، از پرسشنامه های افسردگی بک و مقیاس تنظیم هیجان گراس و جان بهره گرفته شد. سپس گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخلات طرحواره درمانی قرار گرفت و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. پس از اتمام جلسات، از هر دو گروه پس آزمون مورد سنجش مجدد قرار گرفتند. یافته ها به دست آمده از تحلیل کواریانس نشان داد که میانگین نمره متغیر تنظیم هیجانی زنان در مرحله پس آزمون گروه آزمایش نسبت به پیش آزمون معنادار بوده است. بنابراین طرحواره درمانی بر تنظیم هیجانی زنان مبتلا به اختلال افسردگی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، تنظیم هیجانی ، زنان ، اختلال افسردگی