واکاوی پدیده قلدری سایبری در محیط های یادگیری مجازی: آسیب شناسی و استراتژی های پیشگیرانه در مدیریت کلاس

هدف: پژوهش حاضر با هدف واکاوی پدیده قلدری سایبری در محیط های یادگیری مجازی و ارائه راهکارهای پیشگیرانه برای مدیریت کلاس و کاهش آسیب های روانی-اجتماعی انجام شد. روش شناسی: این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از منظر ماهیت، کیفی و تحلیلی-توصیفی است. روش اجرای پژوهش کتابخانه ای و اسنادی بوده و داده ها از طریق مرور و تحلیل محتوای منابع معتبر علمی، مقالات و گزارش های پژوهشی مرتبط با حوزه های آموزش مجازی، روانشناسی نوجوانان و مدیریت کلاس در بازه زمانی ده سال اخیر گردآوری شده اند. یافته ها: نتایج نشان می دهد که قلدری سایبری در کلاس های مجازی از یک رفتار تک بعدی به الگوهای پیچیده ای مانند «طرد دیجیتال»، «افشای اطلاعات خصوصی» و «جعل هویت» تغییر یافته است. ویژگی های منحصربه فرد این پدیده شامل ماندگاری آزار، گمنامی ادراکی و کاهش همدلی در مرتکبان است. یافته ها حاکی از آن است که «شکاف سواد دیجیتال» معلمان، به ویژه در زمینه نظارت بر لایه های پنهان تعاملات و مستندسازی شواهد، نقش کلیدی در تداوم چرخه قلدری دارد. همچنین، این پدیده منجر به تخریب امنیت روانی جمعی، ایجاد اضطراب اتصال در قربانیان و شکل گیری جو تماشاگر در سایر دانش آموزان می شود که در نهایت به کاهش حس تعلق و فرسودگی تحصیلی منجر می گردد. نتیجه گیری: قلدری سایبری در فضای مجازی تهدیدی فراگیر است که نیازمند بازنگری در پروتکل های انضباطی و توانمندسازی معلمان است. مقابله موثر با این پدیده مستلزم گذار از مدیریت سنتی به سمت مدیریت هوشمند و اخلاقی است. پیشنهادات: بر این اساس، پیشنهاداتی شامل طراحی دوره های ضمن خدمت اجباری برای ارتقای سواد رسانه ای معلمان، استفاده از الگوریتم های هوش مصنوعی برای پایش خودکار رفتارهای پرخطر، گنجاندن دروس اخلاق دیجیتال در برنامه درسی، ایجاد کانال های گزارش دهی محرمانه و بازنگری در قوانین انضباطی مدارس برای پوشش جرایم سایبری ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

قلدری سایبری ، محیط های یادگیری مجازی ، مدیریت کلاس ، آسیب های روانی ، پیشگیری