بازتعریف بروکراسی آرمانی وبر در پارادایم سازمانی معاصر: گذار از ساختارهای انعطاف ناپذیر به حکمرانی هایبرید چابک

این مقاله با اتخاذ رویکردی تحلیلی-توصیفی به واکاوی امکانسنجی اجرای اصول بروکراسی آرمانی ماکس وبر در سازمان های امروزی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اگرچه برخی کژکارکردهای بروکراسی سنتی در محیط های پویای معاصر تشدید شده، اما هسته عقلانی این نظریه شامل شایسته سالاری، عینیت و حاکمیت قانون کماکان به عنوان زیربنای حکمرانی سازمانی کارآمد ضروری است. مقاله با شناسایی پارادوکس کارایی-نوآوری، مدل «بروکراسی توانمندساز» را به عنوان جایگزینی برای الگوی محدودکننده سنتی پیشنهاد می دهد. بر این اساس، سازمان های پیشرو با توسعه «ساختارهای هایبرید» موفق شده اند اصول وبری را با الزامات چابکی و نوآوری تلفیق نمایند. راهکارهای عملیاتی ارائه شده شامل استقرار بروکراسی دیجیتال، طراحی سیستم های حکمرانی ترکیبی و توسعه شایستگی های چندبعدی در نیروی انسانی است که می تواند به خلق سازمان هایی با قابلیت حفظ ثبات و پویایی همزمان بینجامد.

کلیدواژه ها:

بروکراسی آرمانی وبر ، سازمان های معاصر ، بروکراسی توانمندساز ، حکمرانی هایبرید ، بروکراسی دیجیتال ، عقلانیت سازمانی ، چابکی ساختاری ، شایسته سالاری