طراحی چارچوب نوآورانه برای سنجش سطوح عالی تفکر در ارزیابی دانشجویان کارشناسی: تحلیل کیفی و کمی

این پژوهش با هدف طراحی چارچوبی جامع برای سنجش سطوح عالی تفکر در ارزیابی دانشجویان مقطع کارشناسی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع ترکیبی (کیفی-کمی) بود که در فاز کیفی با استفاده از روش مطالعه موردی چندگانه، تجارب ۱۵ استاد خبره در زمینه ارزیابی نوین طبق مقالات مبنا تحلیل شد و در فاز کمی، اثربخشی چارچوب طراحی شده بر ۲۴۰ دانشجوی کارشناسی در چهار رشته مختلف مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها نشان داد چارچوب پیشنهادی متشکل از سه مولفه اصلی (طراحی تکالیف اصیل، روبریک های تحلیلی و نظام بازخورد فرآیندی) به طور معناداری موجب بهبود مهارت های تفکر انتقادی (p<۰.۰۱)، خلاقیت (p<۰.۰۵) و حل مسئله (p<۰.۰۱) در دانشجویان شده است. همچنین تحلیل کیفی داده ها حاکی از رشد قابل توجه خودتنظیمی تحصیلی و مهارت های فراشناختی در شرکت کنندگان بود. این چارچوب می تواند به عنوان نقشه راهی برای اساتید در طراحی نظام های ارزیابی کارآمد مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی اصیل ، سطوح تفکر ، روبریک تحلیلی ، تفکر انتقادی ، خودارزیابی ، آموزش عالی ، سنجش عملکرد ، چارچوب سنجش