تبیین مدل ساختاری عوامل موثر بر تبدیل دانش پنهان به آشکار در سازمان های دانش بنیان با تاکید بر جهاد دانشگاهی (مطالعه موردی: استان چهارمحال و بختیاری)

تبدیل دانش پنهان به دانش آشکار به عنوان یکی از ارکان اصلی مدیریت دانش در سازمان های علمی و پژوهشی، نیازمند شناسایی و تبیین دقیق عوامل اثرگذار و روابط میان آن هاست. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ساختاری مولفه های انسانی، سازمانی و فناورانه موثر بر این فرآیند در جهاد دانشگاهی استان چهارمحال و بختیاری انجام شده است. روش پژوهش، ترکیبی اکتشافی–متوالی است که در بخش کیفی از تحلیل تم و در بخش کمی از مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) و تحلیل MICMAC بهره گرفته شده است. داده های کیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۲ خبره گردآوری و پس از کدگذاری و پالایش، مولفه ها در قالب پنج خوشه مفهومی استخراج شدند. در ادامه، ۹ عامل کلیدی برای مدل سازی ساختاری انتخاب و روابط نفوذ و وابستگی آن ها تحلیل گردید. نتایج نشان داد که عوامل انسانی نظیر انگیزش فردی، مهارت های ارتباطی و یادگیری، به شدت متاثر از بسترهای سازمانی و فرهنگی هستند. همچنین رهبری غیرحمایتی و فرهنگ غیرمشارکتی به عنوان عوامل پیشران، بیشترین تاثیر را بر تضعیف یا تقویت فرآیند تبدیل دانش دارند. تحلیل MICMAC نیز این عوامل را در ناحیه نفوذ بالا و وابستگی پایین قرار داد. بر اساس نتایج، طراحی سیاست های تشویقی، توسعه زیرساخت های فناورانه و تقویت تعاملات اجتماعی، می تواند مسیر تبدیل دانش پنهان به آشکار را در سازمان های پژوهشی تسهیل کند.

کلیدواژه ها:

تبدیل دانش ، دانش پنهان و آشکار ، عوامل انسانی و سازمانی ، تحلیل تم ، ISM ، جهاد دانشگاهی