بررسی فقهی و حقوقی حضانت فرزند در صورت ارتداد یکی از والدین

حضانت فرزند از مهم ترین مباحث حقوق خانواده است که حفظ مصلحت کودک را در صدر اهداف خود قرار می دهد. یکی از مسائل چالش برانگیز در این زمینه، وضعیت حضانت در صورت ارتداد یکی از والدین است؛ در فقه امامیه، ارتداد از موجبات سقوط برخی حقوق خانوادگی دانسته شده و بنا بر نظر مشهور، ارتداد پدر یا مادر می تواند بر صلاحیت اخلاقی و شرعی آنان برای حضانت تاثیر بگذارد. از سوی دیگر، قانون مدنی ایران تصریحی به سقوط حضانت به سبب ارتداد ندارد، اما با استناد به مواد مربوط به «عدم صلاحیت» و «مصلحت طفل»، می توان حکم به سلب حضانت از والد مرتد را در موارد تهدید مصلحت کودک استنباط کرد. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی، به بررسی ادله فقهی و مبانی حقوقی مرتبط پرداخته و نشان می دهد که معیار اصلی در تعیین حضانت، صرف نظر از مساله ارتداد، مصلحت طفل و صلاحیت اخلاقی و تربیتی والدین است.

کلیدواژه ها:

حضانت ، ارتداد والدین ، فقه ، حقوق مدنی.