رابطه جهت گیری هدف و خودکارآمدی با شادکامی در دانش آموزان

هدف از انجام این تحقیق رابطه جهت گیری هدف و خودکارآمدی با شادکامی در دانش آموزان بود. پژوهش حاضر با توجه به هدف که به دنبال بررسی رابطه میان متغیرهاست، پژوهشی توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان مدارس دبیرستان پسرانه نواحی بندرعباس تشکیل دادند. روش نمونه گیری خوشه ای بود به این طریق که از نواحی مختلف شهر بندرعباس ۲ ناحیه و از هر ناحیه ۵ دبیرستان و از هر مدرسه دو کلاس ریاضی و علوم انسانی تعدادی دانش آموز به طور تصادفی انتخاب شد. در نهایت حجم نمونه ۲۳۴ نفر تعیین جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد جهت گیری هدف الیوت (۱۹۹۹) و مک گریگور (۲۰۰۱)، پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی شرر (۱۹۸۲) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد (۱۹۸۹) استفاده گردید. داده های آماری حاصل از پژوهش به کمک آمار توصیفی و آمار استنباطی (ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون) به کمک نرم افزار SPSS۲۲ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که جهت گیری هدف با شادکامی دانش آموزان رابطه مثبت و معنی دار دارد. و خودکارآمدی نیز با شادکامی دانش آموزان رابطه مثبت و معنی دار دارد. همچنین نتایج حاصل از آزمون فرضیه های فرعی حاکی از آن بود که بین جهت گیری هدف تسلط گرایشی و جهت گیری هدف عملکرد گرایشی با شادکامی دانش آموزان رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد و بین جهت گیری هدف تسلط اجتنابی و جهت گیری هدف عملکرد اجتنابی با شادکامی دانش آموزان رابطه منفی و معنی دار وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد متغیر جهت گیری هدف جمعا حدود ۶۷ درصد از تغییرات شادکامی را پیش بینی می کنند. و متغیر خودکارآمدی جمعا حدود ۷۶ درصد از تغییرات شادکامی را پیش-بینی می کنند.

کلیدواژه ها:

جهت گیری هدف ، خودکارآمدی ، شادکامی ، دانش آموزان