یادگیری خودتنظیم در عصر هوش مصنوعی مولد

این مرور نظام مند ادبیات به تحلیل سواد هوش مصنوعی می پردازد و بر شایستگی های مورد نیاز، موانع ناشی از، و مزایای هوش مصنوعی مولد (GenAI) در دو حوزه آموزش و کسب وکار تمرکز دارد. این تحلیل با استفاده از روش شناسی PRISMA ۲۰۲۰ و با بهره گیری از پایگاه های داده SCOPUS و ERIC انجام شده است. در مجموع ۵۳۸ مقاله شناسایی شد که از این میان، ۲۰۶ مقاله پس از مرحله غربالگری متن کامل وارد تحلیل شدند. از این ۲۰۶ مقاله، تنها ۳۳ درصد (در حوزه آموزش) و ۲۹ درصد (در حوزه کسب وکار) مبتنی بر پژوهش تجربی بودند که نشان دهنده وضعیت عمدتا مفهومی تحقیقات در این زمینه است. با استفاده از ترکیب کدگذاری استقرایی و اعتبارسنجی با هوش مصنوعی مولد (ChatGPT-۴o)، سواد هوش مصنوعی به عنوان مفهومی چندبعدی شامل شایستگی های فنی (مانند سواد الگوریتمی و مهندسی پرامپت)، شایستگی های شخصی و بین فردی (مانند سازگاری و همکاری)، و شایستگی های اخلاقی و تفکر انتقادی (مانند آگاهی از سوگیری و بازتاب اخلاقی) شناسایی شد. در حالی که ادبیات آموزشی بر کاربردهای آموزشی مانند بازخورد تطبیقی و طراحی برنامه درسی فراگیر تاکید داشت، پژوهش های حوزه کسب وکار بر خودکارسازی فرآیندها و تصمیم گیری مبتنی بر داده متمرکز بودند. سه مانع اصلی شناسایی شده شامل توهمات (هالوسینیشن)، مسائل اخلاقی و سرقت علمی بودند که در زمینه هایی مانند ارزیابی دانش آموزان و انتخاب نیروی انسانی به گونه ای متفاوت بروز می کنند. برای مقابله با این چالش ها، نیاز به ماژول های آموزشی هدفمند، ساختارهای حاکمیت اخلاقی، و حمایت نهادی در قالب برنامه های توسعه اعضای هیئت علمی یا طرح های بازآموزی در محیط کار ضروری است. سه مزیت اصلی آموزش سواد هوش مصنوعی مولد عبارتند از: تفکر انتقادی، یادگیری شخصی شده و بازخورد شخصی شده در هر دو حوزه.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، هوش مصنوعی مولد ، آموزش ، کسب وکار ، مرور ادبیات ، شایستگی های حرفه ای.