تاثیرپذیری فردوسی در داستان پردازی در شاهنامه از جنگ ها و پهلوانی های علی(ع)

شاهنامه، فرهنگ نامه ی جامع ایران باستان است و بسترهای گوناگونی از توحید و عرفان و مسائل دینی را در لابه لای ابیات خود نهفته که ما تاثیر سخن و اندیشه ی اسلامی و دینی را در آن مشاهده می کنیم. به دلیل ارتباط مستقیمی که حماسه با فرهنگ و دین دارد می توان شاخه ها و نشانه هایی از مباحث دینی و اسلامی را در آن دریافت، چرا که حماسه بندرگاه کشتی های فرهنگی و ادبی و آیینی و دینی یک ملت است و آن ها را به روش های مختلف نشان می دهد. یک تفکر حکمی و فلسفی پشت شاهنامه قرار دارد و فردوسی، حکیمی ا ست که در قله ی حکمت اسلامی _ایرانی قرارد. در نسخه ای که فردوسی بر اساس دریافت هایش از معارف اسلامی برای انسان معاصر و بشریت فراهم می آورد این نکته را بیان می کند که راه رسیدن به رستگاری، دین و دانش است. به دلیل آمیختگی تفکیک ناپذیر معارف اسلامی با ادب فاخر فارسی بارقه های هویت دینی و اسلامی را می توان در شاهنامه دریافت. حماسه ی فردوسی نقطه ی پیوند میان ایران، اسلام و تشییع است و از آن جا که درآیین اسلامی جهان پهلوان، حضرت علی (ع) است و شاهنامه به عنوان حماسه ی ملی سراسر پهلوانی و دلیری است، در این مقاله تلاش شده که از نگاه دین و حماسه به پهلوانی های حضرت علی (ع) نگاه کرد و نشانه های حضور این جهان پهلوانی انسانی –اسلامی را در شاهنامه نشان داد.

کلیدواژه ها:

شاهنامه ، حضرت علی (ع) ، دین و حماسه ملی ، حماسه دینی ، اعتقادات مذهبی