بازطراحی محیط آموزشی مبتنی بر اصول روان شناسی عمومی برای دانش آموزان بیش فعال ADHD

اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات رفتاری-رشدی دوران کودکی است که با مشکلاتی مانند؛ بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری، عملکرد تحصیلی، سازگاری اجتماعی و موفقیت آموزشی دانش آموزان را به طور جدی تحت تاثیر قرار می دهد، از این رو بازطراحی محیط آموزشی برای این گروه از دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف پژوهش، تحلیل و تبیین چگونگی بازطراحی محیط آموزشی مبتنی بر اصول روان شناسی عمومی برای دانش آموزان مبتلا به ADHD و ارائه راهکارهایی برای ایجاد محیطی سازگارتر، موثرتر و فراگیرتر است. پژوهش از نوع کیفی با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با اتکا به روش کتابخانه ای و بررسی نظام مند منابع معتبر انجام شد؛ و داده ها بر پایه تحلیل محتوای کیفی تفسیر گردید. یافته ها نشان می دهد که بازطراحی محیط آموزشی باید در سه سطح فیزیکی، آموزشی و رابطه ای صورت گیرد؛ به گونه ای که ساختاردهی گام به گام آموزش، تقسیم تکالیف به اجزای کوچک، بهره گیری از نشانه های دیداری، بازخورد فوری، تقویت های کوتاه و معنادار، و نیز کنترل محرک های محیطی مانند؛ نور، صدا، رنگ و چیدمان فضا می تواند به بهبود توجه، کاهش آشفتگی رفتاری و افزایش مشارکت تحصیلی این دانش آموزان کمک کند. همچنین مسئله اصلی، نقص فردی دانش آموز نیست، بلکه ناهماهنگی میان ویژگی های عصب -شناختی او و ساختار محیط آموزشی است؛ لذا پیشنهاد می شود سیاست گذاران، مدارس و معلمان با آموزش تخصصی، اصلاح محیط کلاس و تقویت تعامل خانه و مدرسه، زمینه را برای آموزش فراگیر، عادلانه و اثربخش فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

محیط آموزشی ، روان شناسی عمومی ، دانش آموزان ، بیش فعال ، اختلال نقص توجه ، ADHD.