اثربخشی رویکرد «درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT)» بر افزایش تاب آوری خانواده های مواجه با بحران های اقتصادی

بحران های اقتصادی به عنوان یکی از تنش زاترین عوامل محیطی، ثبات و سلامت روان اعضای خانواده را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. این بحران ها نه تنها معیشت، بلکه پیوندهای عاطفی و ظرفیت مقابله ای خانواده را تضعیف کرده و خطر بروز آسیب های روانی و اجتماعی را افزایش می دهند. هدف این نوشتار، بررسی اثربخشی رویکرد «درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT)» بر افزایش تاب آوری خانواده هایی است که با فشارهای مالی و بی ثباتی اقتصادی دست و پنجه نرم می کنند.درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تمرکز بر فرآیندهای شش گانه خود (پذیرش، گسلش شناختی، تماس با لحظه حال، خود به عنوان زمینه، ارزش ها و اقدام متعهدانه)، به اعضای خانواده کمک می کند تا «انعطاف پذیری روان شناختی» خود را ارتقا دهند. در این رویکرد، خانواده ها می آموزند که به جای صرف انرژی برای اجتناب از افکار دردناک و اضطراب های ناشی از وضعیت مالی، این تجربیات درونی را بپذیرند و بر فعالیت های سازنده ای تمرکز کنند که با ارزش های بنیادین خانوادگی آن ها همسو است. این فرآیند باعث می شود که خانواده در مواجهه با مشکلات اقتصادی، به جای فروپاشی یا تسلیم، از راهبردهای مقابله ای انطباقی استفاده کرده و انسجام درونی خود را حفظ نماید.یافته ها نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر ACT با کاهش «اجتناب تجربه ای» و افزایش آگاهی غیرقضاوت گرانه، منجر به بهبود عملکرد خانواده و افزایش معنادار تاب آوری می گردد. این رویکرد به والدین و فرزندان می آموزد که چگونه در بحران های معیشتی، معنای جدیدی برای زندگی خود بیابند و با تعهد به کنش های ارزشمند، سلامت روان جمعی خانواده را صیانت کنند. در نهایت، آموزش ACT به عنوان یک مداخله روان شناختی کارآمد، می تواند در کنار سیاست های حمایتی، نقش موثری در توانمندسازی خانواده ها برای عبور موفقیت آمیز از فشارهای اقتصادی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) ، تاب آوری خانواده ، بحران اقتصادی ، انعطاف پذیری روان شناختی.