نقش هوش هیجانی ، تاب آوری تحصیلی و خودکارآمدی خواندن در پیش بینی و کنترل اختلال یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش هوش هیجانی، تاب آوری تحصیلی و خودکارآمدی خواندن در پیش بینی و کنترل اختلال یادگیری دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مبتلا به اختلال یادگیری در سال جاری بود که از میان آن ها یکصد نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به چهار پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه هوش هیجانی، مقیاس تاب آوری تحصیلی، مقیاس خودکارآمدی خواندن و پرسشنامه اختلال یادگیری پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین هوش هیجانی، تاب آوری تحصیلی و خودکارآمدی خواندن با اختلال یادگیری رابطه منفی و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که خودکارآمدی خواندن به تنهایی و تاب آوری تحصیلی و هوش هیجانی به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال یادگیری دانش آموزان هستند. هوش هیجانی، تاب آوری تحصیلی و خودکارآمدی خواندن به عنوان سه عامل محافظتی مهم در برابر اختلال یادگیری عمل می کنند. تقویت این متغیرها از طریق برنامه های آموزشی و مداخلات شناختی-هیجانی می تواند به کاهش مشکلات یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تاب آوری تحصیلی ، خودکارآمدی خواندن ، اختلال یادگیری ، دانش آموزان ، فضای مجازی