نقش نشخوار فکری و خودکارآمدی عمومی در پیش بینی و کنترل اختلال افسردگی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش نشخوار فکری و خودکارآمدی عمومی در پیش بینی و کنترل اختلال افسردگی دانشجویان شهر تبریز انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در شهر تبریز در سال جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به چهار پرسشنامه استاندارد شامل مقیاس پاسخ نشخواری (RRS)، مقیاس خودکارآمدی عمومی (GSE-۱۰)، پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II) و پرسشنامه کنترل افسردگی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین نشخوار فکری با افسردگی رابطه مثبت و معنادار و بین خودکارآمدی عمومی با افسردگی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که نشخوار فکری به تنهایی و خودکارآمدی عمومی به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال افسردگی و کنترل آن هستند. نشخوار فکری به عنوان یک عامل خطر و خودکارآمدی عمومی به عنوان یک عامل محافظتی در برابر افسردگی دانشجویان عمل می کنند. کاهش نشخوار فکری از طریق مداخلات شناختی و تقویت باورهای خودکارآمدی می تواند به عنوان یک پروتکل مداخله ای موثر در مشاوره دانشجویی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نشخوار فکری ، خودکارآمدی عمومی ، اختلال افسردگی ، دانشجویان ، تبریز ، فضای مجازی