مقاله تاثیر نور آبی دستگاه های دیجیتال بر پیشرفت نزدیک بینی در کودکان و نوجوانان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر نور آبی ساطع شده از دستگاه های دیجیتال بر پیشرفت نزدیک بینی در کودکان و نوجوانان شهر زاهدان طراحی شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و به صورت مقطعی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۸ ساله مراجعه کننده به کلینیک های چشم پزشکی منتخب شهر زاهدان در بازه زمانی شش ماهه تشکیل می دهند. با استفاده از فرمول کوکران و با در نظر گرفتن خطای ۰٫۰۵، حجم نمونه حدود ۳۸۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار اصلی گردآوری داده ها، پرسشنامه ای محقق ساخته است که اطلاعات لازم در دو بخش جمع آوری می کند. بخش اول، اطلاعات دموگرافیک و الگوی استفاده از دستگاه های دیجیتال (مانند میانگین ساعت استفاده روزانه، فاصله چشم از صفحه نمایش و نوع دستگاه) را استخراج می کند. بخش دوم، نتایج معاینه چشم پزشکی دقیق است که شامل اندازه گیری معیارهای عیوب انکساری (به ویژه میزان پیشرفت نزدیک بینی بر اساس نسخه های قبلی و فعلی) و همچنین ارزیابی پارامترهای زیستی چشم مانند طول محوری قرنیه خواهد بود. داده های مربوط به نور آبی با استفاده از پرسشنامه های استاندارد شده که قرارگیری در معرض منابع نور مصنوعی را می سنجند، تکمیل می شود. داده ها پس از گردآوری با نرم افزار آماری SPSS و با استفاده از آزمون های همبستگی و رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفت تا رابطه بین متغیرهای مواجهه با نور آبی و پیشرفت نزدیک بینی مشخص گردد. رعایت ملاحظات اخلاقی از جمله کسب رضایت آگاهانه از والدین و حفظ محرمانگی اطلاعات از الزامات این پژوهش است. نتایج نشان داد که بین میزان مواجهه با نور آبی دستگاه های دیجیتال و میزان پیشرفت نزدیک بینی در کودکان و نوجوانان شرکت کننده، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، این رابطه احتمالا تحت تاثیر متغیرهای میانجی مانند مدت استفاده روزانه و فاصله چشم از صفحه نمایش، تشدید می شود.

کلیدواژه ها:

نور آبی ، دستگاه دیجیتال ، پیشرفت ، نزدیک بینی ، کودکان و نوجوانان