بررسی جایگاه رنگ از دیدگاه روانشناسی با رویکرد شعر فارسی

مساله اصلی در این پژوهش، چیستی رنگ و جایگاه آن در روانشناسی و ادبیات است‎.‎ هدف پژوهش تبیین فلسفه ی کاربرد رنگ در علوم انسانی و اثربخشی آن در زندگی است. نظر به این که علوم پزشکی، روانشناسی و جامعه شناسی با شعر و ادب، پیوند ناگسستنی دارند، در این جستار به روش توصیفی – تحلیلی، جایگاه رنگ را در روانشناسی و ادبیات مورد بررسی قرار داده و به این نتایج دست یافته است که: رنگ از تابش نور بر اجسام جلوه گر می گردد به گونه ای که اگر نور نباشد، رنگ مفهومی ندارد. انسان در زندگی روزمره همواره با رنگ پدیده های هستی سروکار دارد و از آن جهت که خداوند در قرآن کریم علاوه بر کاربرد واژگان (لون، الوان)، از رنگ های زرد، سبز، آبی، قرمز، سیاه و سفید نام برده و آثار روانی رنگ ها را بر شخصیت انسان ها توضیح داده، از دیدگاه ادبی، شاعر در سرودن اشعار حماسی (رزمی)، رنگ اردوگاه سپاه و خیمه و خرگاه، جنگ افزار و پوشش جنگاوران را به گونه ای برمی گزیند که موجب تقویت روحیه نیروهای خودی و هراس افکنی در دل دشمن گردد و در اشعار غنایی (بزمی)، به رنگ آلات موسیقی، ابزار طرب و پوشش هنرمندان و خنیاگران توجه دارد تا بدین وسیله، حس و حال محفل بزم را به خواننده انتقال دهد. بنابراین می توان نتیجه گرفت که رنگ، از خاک تا خدا بر زندگی و حالات روحی انسان ها اثرگذار است‎.‎

کلیدواژه ها:

طبیعت ، روانشناسی ، ادبیات ، رنگ