لباس زنان در دوره پهلوی

در دوره پهلوی (۱۳۰۴–۱۳۵۷)، پوشاک زنان دستخوش تغییرات عمده ای شد که بازتابی از سیاست های نوسازی، تحولات اجتماعی و ارتباط با فرهنگ غرب بود. پوشاک زنان در دوره پهلوی دوم یکی از شاخص ترین عرصه های بروز دگرگونی های فرهنگی و اجتماعی ایران معاصر به شمار می آید. در این دوران، با اجرای سیاست های نوسازی و گسترش ارتباطات فرهنگی با غرب، پوشش زنان از شکل سنتی و بومی فاصله گرفت و به تدریج سبک های جدیدی متاثر از مد اروپایی در میان زنان شهری رواج یافت. این تحولات هم زمان با افزایش سطح آموزش زنان، حضور آنان در جامعه و تبلیغ الگوهای نوین زن مدرن از سوی حکومت، موجب شد لباس به نمادی از مدرنیته و نشانه ای از تغییر هویت اجتماعی و فرهنگی زن ایرانی تبدیل شود. هدف این پژوهش، بررسی روند تحول پوشاک زنان از آغاز سلطنت محمدرضا شاه تا پایان حکومت پهلوی دوم و تحلیل عوامل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی موثر بر این دگرگونی هاست. روش تحقیق بر اساس هدف، از نوع تحقیقات بنیادی و براساس ماهیت و روش، توصیفی-تطبیقی است. شیوه گردآوری اطلاعات به صورت اسنادی (کتابخانه ای) بوده و داده ها از طریق مطالعه منابع تاریخی، اسناد تصویری، مطبوعات و نشریات مد آن دوران گردآوری و فیش برداری شده است. نتایج نشان می دهد که تغییر پوشاک زنان در این دوره نه تنها بازتاب سیاست های فرهنگی حکومت و نفوذ الگوهای غربی بود، بلکه ابزاری موثر در بازنمایی جایگاه اجتماعی، تمایز طبقاتی و شکل گیری هویت جدید زن ایرانی در بستر جامعه مدرن آن زمان محسوب می شد.

کلیدواژه ها:

پوشش تشریفاتی ، پهلوی دوم ، مدرنیته ، پوشاک زنان ، مد غربی.